Introductie

Uit onze interviews met patiënten en ander onderzoek blijkt dat, hoewel niet elke patiënt over seksualiteit wil praten, de meesten het wél waarderen als de zorgprofessional het onderwerp aankaart. Zo kunnen patiënten daarna zelf bepalen hoe ze hiermee verder willen gaan (Albers, Van Belzen et al., 2020; Reese et al., 2017; Sporn et al., 2015).

In deze module staat centraal hoe zorgprofessionals op een natuurlijke, veilige en niet-veronderstellende manier kunnen aankaarten. Het doel is niet alleen informeren, maar ook normaliseren (zie ook module 2) en ruimte maken voor het perspectief van de patiënt.

In ons focusgroeponderzoek noemden zorgprofessionals het belang van aankaarten in een vroeg stadium, of op zijn minst al vroeg aan te kondigen dat het onderwerp van gesprek zal worden. Wanneer zorgprofessionals het belang van seksualiteit benoemen en patiënten hierover informeren, helpt dat om het onderwerp op een natuurlijke en legitieme manier in het gesprek te brengen (Reese et al., 2017; Schultz et al., 1992).

Een van de lastigste uitdagingen in het gesprek over seksualiteit is het aankaarten van het onderwerp, zowel voor als na de behandeling. Er zijn verschillende manieren om dit te doen. Valkuilen bij het aankaarten van het onderwerp zijn dat:

• het onderwerp onverwacht komt
• de woordkeuze niet aansluit bij de patiënt
• of dat seksualiteit als te delicaat wordt behandeld waardoor openheid juist afneemt

Deze module is geschikt voor zelfstandig gebruik, maar kan extra leerzaam zijn wanneer fragmenten gezamenlijk worden besproken met collega’s of ervaren zorgprofessionals.